Στην Άκρη του Χρόνου
Χρειάζομαι περισσότερο χρόνο...να κάνω μία ακόμη αδύνατη επιλογή, να πάρω μία ακόμη απόφαση, να ετοιμάσω ακόμη μία βαλίτσα, να πάρω ακόμη ένα αεροπλάνο, να βρω ακόμη έναν τρόπο. Ενώ ψάχνω το φως στον εξαερισμό της κουζίνας στο σκοτάδι τις πρωινές ώρες, εμπνέομαι να γράψω ακόμη ένα άρθρο. Ποιο είναι το θέμα του επόμενου άρθρου? Ο χρόνος. Μου ήρθε η ιδέα όταν ξύπνησα ξαφνικά και δεν μπορούσα να κοιμηθώ, σκεφτόμουν τη λέξη ‘χρόνος’. Έχει ένα αρκετά οδυνηρό ήχο και δυστυχώς είναι στα χείλια πολλών ανθρώπων σε αυτή την κατάσταση που βιώνουμε με τον πόλεμο, την πανδημία και μερικές σκληρές αλήθειες της ζωής που χτυπάνε την πόρτα μας.
Ο βραστήρας που σφυρίζει είναι μία σκληρή υπενθίμηση ότι ο χρόνος δεν περιμένει για κανέναν. Μπορείτε να είστε οι πιο πλούσιοι άνθρωποι, οι πιο έξυπνοι, ένας απίστευτος μουσικός ή αθλητής, εξαιρετικά γενναιόδωρος, που ζει μία χαρούμενη, κανονική ζωή, αλλά στο τέλος, ο χρόνος θα σας καλέσει. Το θέμα είναι ότι μπορούμε να σπαταλάμε τη ζωή χωρίς περιστροφές, το κεφάλι ψηλά. Τι έχεις να χάσεις? Πριν από ένα χρόνο, έπεσα. Δε θα προσποιηθώ ότι ήταν ένα μικρό χτύπημα. Μετά από τέσσερα χρόνια θεραπείας για τις κήλες μεσοσπονδύλιου δίσκου και των θρομβώσεων, ένιωσα καλύτερα τελικά. Έτρεχα μεγάλες αποστάσεις με ενέργεια και ακολουθούσα πολυάριθμες ασκήσεις, διατάσεις και ασκήσεις με την μπάρα. Ζούσα πραγματικά, χάρη σε όλους εκείνους που ενδιαφέρθηκαν τόσο πολύ. Αλλά τώρα ο άντρας μου με σήκωνε κυριολεκτικά από το έδαφος και εγώ σωματικά και ψυχολογικά, όπως λέει και το τραγούδι, ‘έπρεπε να σηκωθώ, να πατήσω στα πόδια μου και να ξαναξεκινήσω από την αρχή, πάλι’.
Άλλη μία φορά, αρνήθηκα να εγκαταλείψω. Όπως είπε και ο ηθοποιός Denzel Washington μία φορά, όταν τα προβλήματα έρχονται, ‘πέστε μπροστά’. Μίλησα με τους ειδικούς, όπως ο φυσιοθεραπευτής μου, οργάνωσα τις ιατρικές εξετάσεις και άρχισα πρόγραμμα άσκησης με νέο ενθουσιασμό. Είμαι ευγνώμων που τα πράγματα πάνε καλά και έχω αποκτήσει μια βαθιά αντίληψη στο να απαντάω ενεργητικά στις ανάγκες του σώματός μου. Καθώς ακούω την ερμηνεία του Krystian Zimerman του Κονσέρτο Πιάνου Νούμερο 1 του Σοπέν σε Ε μινόρε, Op. 11 (διευθυντής ορχήστρας: Jan Krenz), κάθομαι στο γραφείο μου και εμπνέομαι από ένα ξύλινο γλυπτό με την λέξη ‘ονειρεύομαι’, μπροστά μου. Αγαπητοί αναγνώστες, όπου κι αν είστε, ό,τι και να κάνετε, μην κρύβετε τα όνειρά σας. Μην περιμένετε μέχρι αύριο. Αν θέλετε να πάρετε ένα τηλέφωνο, κάντε το. Αν θέλετε να παίξετε ένα μουσικό όργανο και νιώθετε πολύ μεγάλοι γι’ αυτό, επικοινωνήστε με ένα μουσικό σχολείο και αρχίστε την εκπαίδευση. Αν θέλετε να τρέξετε έναν μαραθώνιο, ξεκινήστε να προπονείστε. Αν έχετε ένα μέρος στην καρδιά σας, βρείτε έναν τρόπο να πάτε εκεί. Μην επιτρέπετε τις κριτικές, τις προδοσίες, την άδικη συμπεριφορά, οτιδήποτε που αντιμετωπίζεται, να σας σταματήσει. Προσαρμόστε τους στόχους σας, αλλά οτιδήποτε κάνετε, μην λυγίζετε. Ξέρω ότι μπορείτε να τα καταφέρετε. Η ζωή σας και εσείς αξίζετε περισσότερο.
Τι θα γινόταν αν ο ‘ΤΙΜΕ’ σας (στα ελληνικά ‘ο χρόνος’) αντανακλούσε μία πιο δυναμική προσέγγιση ‘take in my energy’ (‘απορροφά την ενέργειά μου’)? Σκεφτείτε για μια στιγμή αυτές τις λέξεις. Δεν σας κάνουν να νιώθετε πιο δυνατοί, πιο ικανοί, να ενδιαφέρεστε πιο πολύ για τους εαυτούς σας και τις δυνατότητές σας? Πολύ περισσότερο από το να βλέπετε μόνο τις ώρες και τους μήνες που περνούν άσκοπα χωρίς έναν αληθινό σκοπό. Βρείτε το λόγο που υπάρχετε και κρατήστε τον. Σκεφτείτε τις λέξεις του Denzel Washington από την ενθαρρυντική ομιλία του σε φοιτητές πανεπιστημίου: ‘Φανταστείτε γύρω από το νεκροκρέβατό σας στέκονται τα φαντάσματα των ανεκπλήρωτων δυνατοτήτων σας, τα φαντάσματα των ιδεών και των ταλέντων που δεν χρησιμοποιήσατε, να στέκονται γύρω από το κρεβάτι σας θυμωμένα, απογοητευμένα και να λένε ‘ήρθαμε σε σας γιατί θα μπορούσατε να μας φέρετε στη ζωή, τώρα πρέπει να πάμε στον τάφο μαζί’’.
Τολμήστε να βγείτε από το στοιχείο σας. Μπορεί να μοιάζει σαν να προστατεύετε τον εαυτό σας, αλλά μάλλον απλώς καμουφλάρετε την στάσιμη κατάσταση που βρίσκεστε, στην πραγματικότητα, και την αγκαλιάζετε. Η άνεση μπορεί να σκοτώσει την πρόοδο και τη ζωή. Δε θέλω να σας δω να σπαταλάτε τη ζωή σας. Η ζωή σας είναι πολύτιμη και όμορφη. Το οφείλετε σε εσάς να είστε τολμηροί,να πάρετε τη ζωή σας στα χέρια σας και να αρχίσετε να το διαπλάθετε σε κάτι που θα διαρκέσει. Η κληρονομιά σας είναι το πώς θα επενδύσετε το χρόνο σας και με ποιον μοιράζεστε τη ζωή σας, οπότε πώς θα αρχίσετε σήμερα να κάνετε κάτι που θα παραμείνει αφού έρθει η δική σας ώρα?
Ευχαριστώ πολύ τη Στέφη Πετρίδη για όλα την δουλειά και όλη τη στήριξή της και την Ιλάρια για τη Βοήθειά της με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Comments
Post a Comment