FindmyFlis

Φωτογραφία από την Felicity Zucchi “Καθαρίστε το μυαλό σας, την καρδιά σας, και το σπίτι σας. Αφήστε ό,τι σας βαραίνει. Κάντε την ζωή  απλή, αλλά σημαντική.” - Maria Defillo Υπάρχουν χρονικές περίοδοι που κάνετε διαφορετικά πράγματα, περίοδοι που είστε δραστήριοι και περίοδοι που χαλαρώνετε. Περίοδοι που μένετε ήσυχοι και περίοδοι που βρίσκεστε σε έντονη δραστηριότητα. Περίοδοι που μειώνετε την ακαταστασία και περίοδοι που αδειάζετε το μυαλό σας, ή περίοδοι για δημιουργικότητα και άλλες που δεν έρχεται τίποτα. Μερικές φορές οι προτεραιότητές μας και η δυνατότητα να μπορούμε να κάνουμε πρόοδο, μπορούν να έχουν ανακατευτεί και βυθιστεί από την ακατατασία, και σωματικά και νοητικά, και αυτό μπορεί να σταματήσει όλη την πρόοδο και να κρύψει την απαιτούμενη δράση. Στρώμα πάνω σε στρώμα των υπαρχόντων πραγμάτων μάς κάνουν να βλέπουμε το δέντρο και όχι το δάσος. Αν μπορούμε να φτάσουμε στο ‘ξέφωτο’ με πολύ λίγα γύρω μας, θα ζήσουμε μια βαθιά μεταμόρφωση μέσα μας, που εκτείνεται σε ό,τι κά...

  φωτογραφία από την Felicity Zucchi Ένα απόγευμα μιας Κυριακής, ενώ περπατώ δίπλα στον δρόμο στην εξοχή κοντά στο σπίτι μας στη Βόρεια Ιταλία, έχω συναίσθηση για την γαλήνη που με περιβάλλει αφήνοντας πίσω μου την φασαρία του κέντρου, και οι λόφοι ανοίγουν μπροστά μου. Η αίσθηση της ελευθερίας και η σύνδεση με το περιβάλλον, αφήνουν ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Ήταν η σωστή επιλογή να βγω στη φύση και να αφήσω πίσω μου όλα τα πράγματα που με πιέζουν, τουλάχιστον για λίγες ώρες. Γιατί αυτή η ηρεμία και το δικαίωμα να ζω δείχνουν τόσο πολυτελή; Γίατί υπάρχουν ξαφνικά αισθήματα τύψεων του να παίρνουμε χρόνο για διάλειμμα; Ποιος ακριβώς μας κυνηγά; Κάθε μέρα της ζωής μας είναι ένα δώρο, μια ευκαιρία να κάνουμε κάτι vέο, να αναπτύξουμε περαιτέρω το πάθος μας ή τα ταλέντα μας, ή να προσφέρουμε κάτι από μας, που μόνο εμείς μπορούμε να δώσουμε. Πότε θα αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε ότι οι ζωές μας έχουν μεγάλη αξία; Κάτι πραγματικά που θα μπορούμε μόνο να βιώσουμε αν δώσουμε στους εαυτούς ...

‘Ο χρόνος είναι συχνά ακριβής στο να μας κάνει να συνειδητοποιούμε πολλά πράγματα αργά.’ Guido Rojetti Χρειάζομαι περισσότερο χρόνο...να κάνω μία ακόμη αδύνατη επιλογή, να πάρω μία ακόμη απόφαση, να ετοιμάσω ακόμη μία βαλίτσα, να πάρω ακόμη ένα αεροπλάνο, να βρω ακόμη έναν τρόπο. Ενώ ψάχνω το φως στον εξαερισμό της κουζίνας στο σκοτάδι τις πρωινές ώρες, εμπνέομαι να γράψω ακόμη ένα άρθρο. Ποιο είναι το θέμα του επόμενου άρθρου? Ο χρόνος . Μου ήρθε η ιδέα όταν ξύπνησα ξαφνικά και δεν μπορούσα να κοιμηθώ, σκεφτόμουν τη λέξη ‘χρόνος’. Έχει ένα αρκετά οδυνηρό ήχο και δυστυχώς είναι στα χείλια πολλών ανθρώπων σε αυτή την κατάσταση που βιώνουμε με τον πόλεμο, την πανδημία και μερικές σκληρές αλήθειες της ζωής που χτυπάνε την πόρτα μας.  Ο βραστήρας που σφυρίζει είναι μία σκληρή υπενθίμηση ότι ο χρόνος δεν περιμένει για κανέναν. Μπορείτε να είστε οι πιο πλούσιοι άνθρωποι, οι πιο έξυπνοι, ένας απίστευτος μουσικός ή αθλητής, εξαιρετικά γενναιόδωρος, που ζει μία χαρούμενη, κανονική ζωή, αλλ...

  Μερικές φορές, μέσα στην φασαρία της ζωής, ξεχνάμε ή ίσως αφήνουμε στην άκρη   τα πράγματα που μας έχουν κάνει ουσιαστικά αυτοί που είμαστε. Υπάρχει πάντα κάτι να προετοιμάσουμε ή να κάνουμε, το οποίο μπορεί να μας αποσπάσει την προσοχή και να μας οδηγήσει σε λάθος κατεύθυνση από τις αξίες ή τους στόχους που μπορεί να έχουμε θέσει στην αρχή. Δεν υπάρχει απολύτως κανένα λάθος αν αλλάξουμε κατεύθυνση και δουλέψουμε με νέα πράγματα και δεν υπάρχει κανένα λάθος να θυμόμαστε περιστασιακά από πού έχουμε έρθει και τι μας κάνει μοναδικούς. Από τότε που ήμουν έξι χρονών και έκανα το πρώτο μου μάθημα πιάνου, η μουσική και το πιάνο παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Έχουν έναν τρόπο να με κρατούν προσγειωμένη και να με καθοδηγούν προς την κατεύθυνση που θέλω να πάω.   Μπορεί να υπάρχουν χιλιάδες φωνές που προσπαθούν να με ωθήσουν σε άλλη κατεύθυνση, ιδίως κατά την πανδημία, αλλά μετά κάθομαι στο πιάνο και έχω σαφήνεια και γαλήνη που δε θα άλλαζα με τίποτα. Για μερικούς, είναι τ...